رفتــــی و به رگ هــــای غزل شیمه نمانده
بر ســبــــزه و بــــارانِ حمـــل شیمه نمانده

 

تلـــــخ است و زهر فصــــلِ زمستان شاعری
بــــر کنـــدوی زنبـــــــورِ عسل شیمه نمانده

 

گیـــرم که بیــــــایی به مهمانی ام امشـــب
بر حوصلــــه و دست و بغـــــل شیمه نمانده

 

حرفی ز چه گویــــــــم که دلــت شاد نمایم؟
بر طنـــــز و فــــکاهی و مِثــل شیمه نمانده

 

دعــوا بکنـــم؟ روی کـــدام مبحـــــثِ منطق؟
بر کشمکش و جنـــگ و جدل شیمه نمانده

 

تو راست نبــــودی و زمن راست نخـــواستی
بــر طعنـــــه و بـــــر رد و بـــدل شیمه نمانده

 

سخت جانی"سنگر" به خلایِِـق شده معلوم
بر چنـــگِ من و دســــتِ اجـل شیمه نمانده

 

‏به دوستداران عاشقانه ها
....................................
رفتــــی و به رگ هــــای غزل شیمه نمانده
بر ســبــــزه و بــــارانِ حمـــل شیمه نمانده

تلـــــخ است و زهر فصــــلِ زمستان شاعری
بــــر کنـــدوی زنبـــــــورِ عسل شیمه نمانده

گیـــرم که بیــــــایی به مهمانی ام امشـــب
بر حوصلــــه و دست و بغـــــل شیمه نمانده

حرفی ز چه گویــــــــم که دلــت شاد نمایم؟
بر طنـــــز و فــــکاهی و مِثــل شیمه نمانده

دعــوا بکنـــم؟ روی کـــدام مبحـــــثِ منطق؟
بر کشمکش و جنـــگ و جدل شیمه نمانده

تو راست نبــــودی و زمن راست نخـــواستی
بــر طعنـــــه و بـــــر رد و بـــدل شیمه نمانده

سخت جانی
 
+ نوشته شده توسط نور سنگر در یکشنبه پنجم بهمن 1393 و ساعت 13:52 |

 
شبِ یلداست و من خــون گریه دارم
ز هیــــرمند تا به جیـحــون گریه دارم

 

شکــــوه ی آریانــــــا زیــــــر پـا شــد
ز کـــولاب تـا به کـــــــارون گریه دارم

 

زدند بر قلـب پارسی تیــــغِ وحشت
چو تاشقند و چو سیحون گریه دارم

 

به کشمیــر و به پــــروان و خـــوارزم
ز بیـــــــدادیِ گــــــــــردون گریه دارم

 

ز تنــــد بادِ حـــــوادث در خُــــراسان 
بسانِ بیـــــــدِ مجنــــــون گریه دارم

 

شده در پارس حاکم دینِ فرعـــــون
ز دهشــت های قـــــارون گریه دارم

 

به عـــــراقِ عجم قاتــــل شد حاکم
به کــردستان و دامـــــون گریه دارم

 

کجاست یلدای سرخِ عاشقی ها؟
غـــــرورم گشته مدفـــون گریه دارم

 

نه "سنگر" ماند نه یلدا و نه عشقی
به مـــرگِ رســم و قانــون گریه دارم

 

‏میگویند امشب، شب یلدا ست!
..........................................
شبِ یلداست و من خــون گریه دارم
ز هیــــرمند تا به جیـحــون گریه دارم

شکــــوه ی آریانــــــا زیــــــر پـا شــد
ز کـــولاب تـا به کـــــــارون گریه دارم

زدند بر قلـب پارسی تیــــغِ وحشت
چو تاشقند و چو سیحون گریه دارم

به کشمیــر و به پــــروان و خـــوارزم
ز بیـــــــدادیِ گــــــــــردون گریه دارم

ز تنــــد بادِ حـــــوادث در خُــــراسان 
بسانِ بیـــــــدِ مجنــــــون گریه دارم

شده در پارس حاکم دینِ فرعـــــون
ز دهشــت های قـــــارون گریه دارم

به عـــــراقِ عجم قاتــــل شد حاکم
به کــردستان و دامـــــون گریه دارم

کجاست یلدای سرخِ عاشقی ها؟
غـــــرورم گشته مدفـــون گریه دارم

نه
 
+ نوشته شده توسط نور سنگر در یکشنبه پنجم بهمن 1393 و ساعت 13:49 |

 

می زدیم بوسه به خورشید، اگر میگذاشتند
می شدیـــم کشورِ امیــــــد ،اگر میگذاشتند

 

جــــای تقسیم به هر سمـت و زبـــان و ملیت
میـرسید وحــــدتِ جاویـــــــد، اگر میگذاشتند

 

در گُلستانِ اهــــــورایی زردتشــــتِ بــــــزرگ
می شگفـــت سنبلِ توحیــد، اگر میگذاشتند

 

روز خورشیــدی و شب هـای وطـن مهتابی 
لحظـــه های همه بود عیـد اگر مِیگذاشتند

 

زنــــده می شــــد دور فــــردوسی و البیرونی
می نوشتیم مــرگِ تــــردید، اگـر میگذاشتند

 

نه چــو سلطان غـــزنه، نه چو شاه ی ابـدال
می شکستیم خـطِ تهدیـــد، اگـــر میگذاشتند

 

از خُـــراسان به جهان هدیـــه ی صلح میدادیم
می شدیم"سنگـــر" تمجیـــد، اگر میگذاشتند

 

‏به استقبال از سروده
 
+ نوشته شده توسط نور سنگر در یکشنبه پنجم بهمن 1393 و ساعت 13:46 |

 
"وحــدتِ ملـــــی" ما مسخـــره بـــازار شده است
دیـــن و دینــــداری ما مایـــه ی آزار شـــــده است

 

آمـــده فــــرقـه ی جــاســــوس ز اکنــافِ جهــــان
میهــن از هویت خــود خسته و بیــــزار شده است

 

عاشقـــــانِ وطـــــــن اُفتــــــاده به کنــــجِ عـــزلت
فـاسقــانِ بی خــرد حاکـــم و سـرکار شده است

 

میشکنند ساقــــه و هم ریشه ی گل هـای چمـن
سبــــــزه و گنـــدمِ این مـــزرعه بیمـار شده است

 

جای فـــردوسی و مــــولانـــا و سعــــدی و حٌـلاج
"لایق" و "طاقت" و "یون" بر سر گفتار شده است

 

"عیــن" و "غیــــن" نفــت بریـــزند به هر تفرقه یی
آتـشِ فــاصلـــه را شعلــــــه ی بسیار شده است

 

گاه مجاهـــــــد، گاه طالـــــــب، گهـــی داعشیان
قاتـــلِ نیکی "گفتـار ، کردار و پنــــدار"شده است

 

این خموشی و سکــــوت و گریــــــز از "سنگـــــر"
مایــــــه ی سلطنت و قـــــدرتِ اشرار شده است

 

‏وحدتِ ملی
..............
 
+ نوشته شده توسط نور سنگر در یکشنبه پنجم بهمن 1393 و ساعت 13:43 |

 
نمیدانم چه پهلویی تو خوابیدی؟


چسان چشمان خود بستی؟


که هفت سال میگذرد، اما:


تو چیزی را نمی بینی...!


نه مینویسی:


"شقایق را سلامی" تو،


نه میدانی:


"طلوع صبح" تاریک است!


نه میفهمی:


که "شهنامه" درونِ پردهء ابهام مدفون است!


نه گوش ات میرسد هرگز:


"سرود صبحگاهی" را لبیکی نیست!


نه کس پیدا شده تا:


"از میان ریگ ها و الماس ها"یت،


سرودِ:


"تلخ ترین فصلِ خدا" خواند...


تو گفتی:


"...ناله می نویسم"


ولی:


"دیوانه ها" زندانی "دیوان ها" مانده...


بیا استاد لطفی کن؛


شبی را سر بزن بر خوابِ فامیل ات،


بگو:


ریسمانِ خاموشت به من بخشند...


که من دل تنگِ دیدارم!

ـــــــــــــــــــــــــــــ
داخل گیمه ها نام های آثار استاد بیرنگ کوهدامنی

‏استاد بزرگوارم، زنده نام بیرنگ کوهدامنی هفت سال است که خاموش است...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نمیدانم چه پهلویی تو خوابیدی؟
چسان چشمان خود بستی؟
که هفت سال میگذرد، اما:
تو چیزی را نمی بینی...!
نه مینویسی:
+ نوشته شده توسط نور سنگر در یکشنبه پنجم بهمن 1393 و ساعت 13:40 |

بـــر زمیـــنِ خُشــــکِ ما ابــــرِ بهـاری میرسد
در گُلستان نغمه خــوان خیـلِ قنـاری میرسد

 

کـودکان در کـوچــه و بــــازار نمــانــد بیسـواد
دوره ی آرامــی و صلــــح و قــــراری میـــرسد

 

دختــران در نــو بهــاران ســبزه کوبـی میرونـد
نــوجـــوانـــان با گُلِ ســــرخِ مــــزاری میرسد

 

مــادران در چُــرت و سـودای لبــاسِ عروسی
بهرِ هــر دامـــاد خـوش انـدامِ خماری میرسد

 

این نجس های کثیف گر گُم شوند از مُلکِ ما
دسته دسته خلــقِ مظلـــومِ فـــراری میرسد

 

تــــوده ها گر بشکنند زنجیــــرِ استعمـــــار را
در خـــراسان بــاز یعقــــوبِ صفــــاری میرسد

 

میشود سرخ رو فردوسی و هم شهنامه اش
دستِ تاریخ شعـــر "سنگــر" یادگاری میرسد

 

‏میرسد:...
بـــر زمیـــنِ خُشــــکِ ما ابــــرِ بهـاری میرسد
در گُلستان نغمه خــوان خیـلِ قنـاری میرسد

کـودکان در کـوچــه و بــــازار نمــانــد بیسـواد
دوره ی  آرامــی و صلــــح و قـــــراری میرسد

دختــران در نــو بهــاران ســبزه کوبـی میرونـد
نــوجـــوانـــان با گُلِ ســــرخِ مــــزاری میرسد

مــادران در چُــرت و سـودای لبــاسِ عروسی
بهرِ هــر دامـــاد خـوش انـدامِ خماری میرسد

این نجس های کثیف گر گُم شوند از مُلکِ ما
دسته دسته خلــقِ مظلـــومِ فـــراری میرسد

تــــوده ها گر بشکنند زنجیــــرِ استعمـــــار را
در خـــراسان بــاز یعقــــوبِ صفــــاری میرسد

میشود سرخ رو فردوسی و هم شهنامه اش
دستِ تاریخ شعـــر
+ نوشته شده توسط نور سنگر در یکشنبه پنجم بهمن 1393 و ساعت 13:36 |

 
 
ای رهبرِ عزیز!

تو رفته یی و لیک؛

اینک دو باره نامِ تو تاریخ می شود...

ما قطره ها؛

دو باره بهم وصل می شویم،

ما آب می شویم،

تکرار می کنیم،

اندیشه های پُر گُهرت در زمینِ عشق!

ما زاده می شویم،

چون آفتابِ صبح،

فریاد میزنیم:

کارمل زنده است!

 
‏بمناسبت هژدهمین سالروز خاموشی زنده یاد ببرک کارمل عزیز!
..............................
ای رهبرِ عزیز!

تو رفته یی و لیک؛

اینک دو باره نامِ تو تاریخ می شود...

ما قطره ها؛ 

دو باره بهم وصل می شویم،

ما آب می شویم،

تکرار می کنیم،

اندیشه های پُر گُهرت در زمینِ عشق!

ما زاده می شویم،

چون آفتابِ صبح،

فریاد میزنیم:

کارمل زنده است!‏
+ نوشته شده توسط نور سنگر در یکشنبه پنجم بهمن 1393 و ساعت 13:33 |

آی "شهزاده ی بودایی*" شعر!


کمی رویا بفرست؛


واژه هایم تشنه است،


ماهیی شعر مرا آب بده...


یا خودت سر بزن خانه ی من،


باده یی نوش کنیم،


تو نپرسی:


"خانۀ دوست کجاست؟"


من نگویم:


رفیق، مرد نبود!


ــــــــــــــــــــــ
* ــ رضا براهنی در کتاب "طلا در مس" سهراب سپهری را "شهزاده بودایی" گفته است

‏آی
 
+ نوشته شده توسط نور سنگر در یکشنبه پنجم بهمن 1393 و ساعت 13:31 |
  

 
  
رفت کـــرزی، آمـــده اشـرف غنـــی بـــر اقتـــــدار
صــد در صــــد ضــــرب خــورده انفـــجار و انتـــحار

 

مافیـــا از عبــــــداللـــه و قـــاتــــلان از گلبــــدیـــن
می کنند در قتـــل و غـــارت شیوه ی نـــو ابتکـــار

 

بانــــدِ دوستم با ضیا مسعـــود غـرق انـد دربلــوف
طــــالبـــــان در ارگ دارنــــد رُخ نمـــایــی آشــــکار

 

خـر همــان خـر ،پـــالان نـو گـــــذاشتن بر ســرش
نامِ آن خر "وحــــدتِ ملی" گــــذاشتند در شعـــار

 

"ناتو" و "ایساف" و "حقــــانی" نشسته در کنــــار
مست میخندنـــد به این کُشتار هـــای پُر شمــــار

 

"ریزه گل"در جنگ،"بسم الله" گریخته در ســــوراخ
مرگ و نفـــرین بر مجاهـــد های بی ننگ و وقـــــار

 

نیست اکنـــــون امنیــــت در ســــــر زمیـــــنِ آریـــا
شیـــرزاد از مـــــوش زاد انــــــدر فــرار انــــــدر فـرار

 

وای از این "سنگر" گریزی وای از این ترس و سکوت
وای از ایـــن با پای خـــود رفتـــــن بسوی انفجـــــار

 

‏در کجای تاریخ ایستاده یم؟
......................
رفت کـــرزی، آمـــده اشـرف غنـــی بـــر اقتـــــدار
صــد در صــــد ضــــرب خــورده انفـــجار و انتـــحار

مافیـــا از عبــــــداللـــه و قـــاتــــلان از گلبــــدیـــن
می کنند در قتـــل و غـــارت شیوه ی نـــو ابتکـــار

بانــــدِ دوستم با ضیا مسعـــود غـرق انـد دربلــوف
طــــالبـــــان در ارگ دارنــــد رُخ نمـــایــی آشــــکار

خـر همــان خـر ،پـــالان نـو گـــــذاشتن بر ســرش
نامِ آن خر
 
+ نوشته شده توسط نور سنگر در یکشنبه پنجم بهمن 1393 و ساعت 13:23 |

 
 
کارگـــــاه ی فتنـه ســــازی می شود کابــل زمیــــن
شیطنت از قبلـــه مـــی گـــردد به مُلـک ما قــریــــن

 

از پیشـاور تــا بـــه مشهـــد از قطــــر تــــا قـــاهــره
دشمنــــانِ رنـــگ، رنـــــگِ مـا نشســـته در کمیــن

 

گاه مجاهـــــــد، گاه طالــــــب، گاه داعـــش میرسد
از وهـــابیـــــی سعـــــــودی مذهــــب و دیــنِ نویــن

 

کفــــر از کعبــــــــه فــــــرستـــد مسلــــــخِ آزادگان
هر جنون و جعـــــل شـان با زور می سازنــد،یقیـــن

 

از هریـــوا تا به پامیـــــر جــــوی خــــون جــــاری بود
خلـــقِ پکتیـــکا و غـــــزنـــی در کتـــــابِ شان لعین

 

"تپــه ی" پاکِ "مرنجـــــان"خارِ چشمِ دشمن است
آمدنـد از کشته هــــا سازنــــد دانشــــگاه ی دیـــن

 

از تـــو میپرسم رفیـــقِ نیمــه راه ی مکتـــــــب ام:
با چـــــه وجـــدانی کشـی این بـارِ لکــــه بر جبین؟

 

تا به کی"سنگر" فروشی تا به کی تـرس و سکوت
تا به کی دشمـــن بکوبـــد بر دهانــــت ایـن چنین؟

 

 
‏عربستان سعودی در  
+ نوشته شده توسط نور سنگر در یکشنبه پنجم بهمن 1393 و ساعت 12:59 |


Powered By
BLOGFA.COM


http://www.youtube.com/watch?v=PHVcVGtFcbo