تبليغاتX
مروارید در نکباد
امــروز فضــــای آسمــــان دل تنگ است
خورشیـد، مه و ستاره گان دل تنگ است

گویــا کــه خـــدا نــیز عـــــــــزا دار شده
با او همــه اجـــزای جهــان دل تنگ است

باز  حوصلــه یی بگـــو مگــــو نیست مرا
انــگار تپـــش هــای زمــان دل تنگ است

بی وقفــه رود خــون دل از دیــــــده من
یعنی ز کــران تا به کــــران دل تنگ است

ماتمــزده شـــد نبــض غـــــزل ها بی تو
هـر ســوژه و هــر واژه آن دل تنــگ است

بیهــوده مـــزن سنگ جفــــــا سنگر خود
بنگر کـه ز جور تـو چسان دل تنگ است!!!

+ نوشته شده توسط نور سنگر در چهارشنبه پنجم بهمن 1390 و ساعت 18:18 |
چه داغ هــا که ز حــرفِ تـو بـر جگــر مانده
که مــن کنــار تــو و  از تـــو بیخبـــــر مانده

خـــدا خـــراب کنــــد این دلِ نفهــــــم مـرا
چــرا کلام تــو تا حـــال بی اثــــــــر مانـده؟

چه اتفـــاقِ عجیبی که مــــن نـدانستــــم
چرا هنـــوز دو چشمـان تـــو بــه در مانده؟

در انتظار کی است این چنین بخود غرقی؟
ز دست کیست که بر دل چنین شرر مانده؟

تــو در کنار مـــن و دل بــه آستـــان دیگـــر
چه ماجرایی بـــزرگی که از نظــــر مانده؟!

من از ورای دو چشــــم تــــو کاش دانستم
که قاب عکس کسی زیــــــر چشم تر مانده

چقــــدر دیــــر رسیــــدم بــــه درکِ حالتِ تو
و این غمیست که بــــر دل چو نیـشتر مانده

کجا خموش کنم شعلـــــــه های حـادثه را؟
نه عــزم مانـدن و نی توشه یی سفـر مانده

بــرو و حـــرف مــزن بیش از این سنگـر گیج
کــه از خـــون دل تست تـــــازه تـــر مانده!!!

+ نوشته شده توسط نور سنگر در چهارشنبه پنجم بهمن 1390 و ساعت 18:16 |
هـــوا بـارانی و یـــاد تـــــو جاریست
تمــام لحظــــه ها با تـــــو بهاریست

به بـاران مینگــرم بر پیــچ و تابـــــش
تو گویــی بهر وصلــــــت بیقراریست

سر خــود میشکنـــد بر روی جــــاده
که تا گویـــد محبت پایــــــــداریست!

خجالـت می کشـــــم از دیدنش من
چــرا در من تـوانِ بردبـــــــــاریست؟

چــرا زودتــر نگــــردیــــدم فدایــــت؟
مگر رسم وفـــا در گــه شماریست؟

تو میدانی چه ها دیدم ازین عشق؟
چرا سر تا بپـای من خمــــــاریست؟

ترا دیــدم جهانـــم زیـــــر و رو شـــد
همه غم ها زمن اکنــون فــراریست

همیشه زنــده باشــی جان جانـــان
که از تو سنگرت اکنـــون قناریست!

+ نوشته شده توسط نور سنگر در چهارشنبه پنجم بهمن 1390 و ساعت 18:13 |
بیــــــا ای شــور عشـــقِ شاعــــــرانه
ببــر مـــا را بـــه آنــــسوی زمـــــــــانه

به آن دوران کـه عشــق را جوهری بود
وفــا و عهـــد یــــاران گوهــــــــری بود

دلِ معشــوقه هــا ماننــــد خورشیــــد
بری از شعلــه هـــای شــک و تــــردید

همــه معشــوق هــــا فـــــرزانه زینت
عیـــار و کاکـــــه و مــــــردانــــه طینت

بقـــول و عهــــد هاشـــان پایـــــــداری
خوش الحـــان همچـــــــو مرغانِ قناری

بیـــــاد آرم زمــــانِ کـــــــودکــــــی را
هــــوای شعــــــر نغــــــزِ رودکـــی را

بـــوی جـــوی مولیــــان و یــاد یـــــــار
شــاه سامــان را  چســــــان کرد بیقرار

قصـــه نجمــا و شـــــب هـــــــای دراز
دختــر شـــاه با چنـــان ســـوز و گـــداز

قصــه یوســـف زلیـــــخا بـــــود و مــا
حیـــرت انـــدر پاکــی عشــق و صفــا

ورقــه و گلــشاه و شـــور عاشقـــــی
لحظـــه هـــای انتـــظار و دل دقــــــی

قیــس و در ســر آن جنـــــونِ بی لگام
فکـــر لیـــــلی و فـــــراقِ ناتــــــــمام

نام شیریـــــن زاده کــرد فرهــــــاد را
لحظـــه هـــای آتشیــــن بنیـــــــاد را

شــــد سکنـــدر پـای بــــوسِ روشنک
نی بفکــر سلطنــت شـــد نــی فلــک

تا شنــید عــــــزرا صــــدای وامقـــــش
یک دل و صــد جــان گـردید عاشقـــش

دختـــر مهــــراب شــــــــــاه کابلــــی
بر زمیـــن زد پشــــــتِ یــــلِ زابلـــــی

رابعــــه در عشــــقِ بکتـــــــــاشِ دلیر
در حمـــام خـــون غلتیــد همچـــو شیر

از سیاه مــوی و جلالــی قصه هـاست
قصه هـــای عاشقــــی بی انتهــاست

گرچه عشق را مشـــتِ چند تکفیـر کرد
آیــه هــا آورده خـــود تفـــسیر کــــــرد

تازه کـــردند شیـــوه ی عتیقـــــــــه را
سنگ زدنـــد خیــــام و هم صدیقـــه را

وای از این دین و از این عاشــق کشی
مرجبــا بر عشـــــق و بر این سرکشی!

+ نوشته شده توسط نور سنگر در چهارشنبه پنجم بهمن 1390 و ساعت 18:11 |
آنکـــه دل داده و جــان داده منم
آنکــه تنهــا شــد و درمانـده منم

آنکه سر بــوده و سر مانده تویی
آنکه سرمانـــده و سرخورده منم

آنکـه گل بـوده و گل مانـــده تویی
آنکه خــوار گشته و پژمـــرده منم

آنکه قهــر کرده و قهر مانده تویی
آنکه از قهــر تـو ترسیـــــــده منم

آنکه هی دهــل زنــد دهـل تویی
آنکه بر دهــل تـو رقصیــــده منم

آنکه نــاز است و کند نـــــــاز تویی
آنکه بر نــاز تو شــــد بنـــــده منم

آنکه برحــق بـــوده ناحــــق تویی
آنکه در سنگــر حـــــق مانده منم

+ نوشته شده توسط نور سنگر در چهارشنبه پنجم بهمن 1390 و ساعت 18:7 |
عشق را بازیچه چــون اسباب طفــلان کرده اند
پشتِ هـــر حـرفِ محبــت، تیــغ پنهـان کرده اند

چهــره هـــا معصــوم و دل هـــا کینــه تــــــوز
گوئیــا عــادت به قتــلِ قلــبِ انـــسان کرده اند

تا بداننــد کـــه وفـــــاداری بـــــود آئیــــنِ تـــو
دیــر بجنبـــی خانــه ات از بیـــخ ویران کرده اند

ناز میفروشند همـه این طایفه ی دمــــدم مزاج
در عـوض بازار اشــک هــــای تو ارزان کرده اند

آنقـدر بــازی کننـــد با کنـــهء احـساس خلــــق
گویی در رســـم جفا سبقت ز شیطان کرده اند

الحـذر سنگر زین گــرگان که دارند پوستِ میش
کم مگـر تا حـال چشمان تو گریــــــان کرده اند؟

+ نوشته شده توسط نور سنگر در چهارشنبه پنجم بهمن 1390 و ساعت 18:3 |
امــروز در عـــروجِ رفیـــــــقانه دیــــدمت
با چهره ی بشـاش و صمیــمانه دیـدمت

از دیــده ات عبــور نمــودم به شهـــر دل
فــــرحت فـزا، فرحــتِ فرزانـــه دیــدمت

نه ترس از رقیب و نه تشویش از جهان
پــروانه تـر ز مشـــربِ پــــروانه دیــدمت

محکـم در وفــا و رهــا از چـــرا و چــــون
ایـن بـــار پــــر ز مستی رندانـه دیــدمت

با مقـدمت بهــار به غمخـانـــه ام رســید
در اوجِ اقتــدار غــــریبـــــانــه دیــــــدمت

 با عشق دل حریــم خــودش را بتو سپرد
رونــق فــزای خانـه و دلخــانه دیــــدمت

می خواستــم غـــزل بسرایـــم برای تو
برتر ز هـــر ســـرود ظریفــــانه دیــــدمت

سنگر فــدای اون همه لطف و صفای تو
باز آمــدی و بــاز چـــه جانانـــه دیـــدمت

+ نوشته شده توسط نور سنگر در شنبه یکم بهمن 1390 و ساعت 6:23 |
بـاغِ احساس مرا لـولــه و لوپــان کــــــرد و رفت
باز امیـــدِ مــــرا پـرت و پریــــشان کــــــرد و رفت

چشم گردانــد زمـــا قاتلــــکِ هــوش و حـــواس
خانه عاشــق خود یکسره ویـران کـــــرد و رفت

گویی شیطـان بدلــش رخنه و یا جــــن زده شد
که به یک باره مرا بی سر و سامان کـرد و رفت

از اول آمـــده بـــــد همچـــو مسیحا بـه دلـــــــم
عاقبـــت گشت بــــلا تیــــغِ عیــــــان کرد و رفت

چقــدر شعــر ســــرودم کـه شــــود عاشقِ من
نشنید آن همه طبعم چو خــــزان کـــــرد و رفت

یک دو سه نظمــکِ پر هجـــو برایــــش گفتـــــم
نــــامِ مــن شهـــــــره به تندی بیان کـــرد و رفت

من که سرشــار تـرین شاعـــــر دوران بــــــودم
شعر من بند زد و قیـــــدی زنـــــــدان کرد و رفت

دوســـتان عیـــب مجوئیــــد بـــه کلامِ سنگـــــر
مقصــــــــر او بـــود کـــه توفــــان کـــرد و رفت

+ نوشته شده توسط نور سنگر در شنبه هفدهم دی 1390 و ساعت 18:24 |
عطـر خوشبـوی تــو در خانــه مــن میرقصد
لحــــــنِ آواز تـــو در روح و بــــدن میـــرقصد

آمــدی ســبز نمــــودی در و دیـــــوار دلـــم
با من اکنـون همه گلــزار و چمـن میـــرقصد

نازنیـــن یــــاد کنــــد نـــام تــو دیــوار و درم
پرده و چوکی و هر گوشه ی صحن میرقصد

بسترم تشنه ی دیــدار و وصــال تــــو شده
بـا او یکجــا همــه اجــزای بــــــدن میرقصد

هرکجــا می نگـــرم یـــاد تـــو و خاطر تست
گهی با قرصــک و گاه ســـــــازِِ اتن میرقصد

خواب دیدم که رسوا شده عشقِ مـن و تو
سـر مستانـه مــن پـــای رســــــن میرقصد

یک طــرف همــت حـــلاج و انالحـق به زبان
یک طــرف نــور پگاهی بــه چمــن میرقصد

خواســتم انشـا بکنــم تا که تـو تعبیـر کنی
این چه خوابیست که تا مرزِ ختن میرقصد؟

سنگــرت آمــده است تا بسرایــد غــــزلی
بنگر اکنون همه دیوان و سخــــن میرقصد

+ نوشته شده توسط نور سنگر در شنبه هفدهم دی 1390 و ساعت 18:21 |
بیتــو دریــــا بکـــجا جلــــــوه یی زیبــــا دارد؟
مـــوج و ساحـــل بخـــدا حالـت اغمــــا دارد

آن حـلاوت کـه به هر قطره ی باران با توست
در نبـــودت به مـــه کی لـــــــذت و معنا دارد

ســــردی بگرفته دلِ شاخه و هر برگِ  درخت
ســـردی هــــم بیتــــو در اینــجا دلِ تنها دارد

داغـــدار اسـت دل مــــرغـکِ آبــــی حتـــــــا
قــاز در خلــوتِ خــود سر بــه مـــــــدارا دارد

شعــر مـن نیم نفـس جـان بکنـــد در رهء تـو
شـــده مجنــون تــو واویــــلا و لیــــــــلا دارد

تا صدای تو سکـــــوتــــــم ز تنش جامه درید
آمــــدی لحظـــه کنون غلغلـــه برپـــــــا دارد

عطـر خوشبوی تـــرا بــــــــاد رسانیــــد اول
مســـت گــــــردیـــــد فضــــا حالتِ زیبا دارد

طبلِ مـوزونِ قدمهــای تـــو بشنیـــد غـــــزل
شــاد شـــد حــــالِ غـزل حـــرفِ دل ما دارد

آمـــدی ســبز شـــد از آمــدنت سنگــر تــــو
ســـبز باشـــی کـــه ز تــو رونـــقِ بــالا دارد

+ نوشته شده توسط نور سنگر در شنبه هفدهم دی 1390 و ساعت 18:15 |


Powered By
BLOGFA.COM


http://www.youtube.com/watch?v=PHVcVGtFcbo