آمد و خاطره شد
او به یک شام سیاه ی دلگیر
او به یک لحظه ی دشوار و خطیر،
او به یک مرحله یی توفان زا،
که دگر مرغ سحر،
از صدایش بیخبر...
گوشه یی افتاده،
ثانیه ها را می شمرد،
تا رها گردد از بند و قفس!!!
آمد و خاطره شد
*****
آب پاشید به مخروبه ی دل،
گلِ رویا بدستم بگذاشت،
گفت من آمده ام:
تا بشارت بدهم آزادی!
ترا با خود ببرم نزدِ خدا،
ترا آشتی بدهم با پدرِ روحانی
تا که باور بکنی:
" هیچ چیز حادثه نیست!"،
غصه پایان حادثه نیست...
*****
کم کمک باور من،
باور او،
باور کرد...
معنیی بانگ خروس دانستم،
باورم شد که هر شب،
شبِ یلدا نیست...
هیچ غم پایا نیست!
مسکن باغ اگر در لِ باغ است مدادم،
گاه ، گاهی گل هم میروید...
حق شاید که با او باشد؟!
" هیچ چیز حادثه نیست!"
غصه پایان هر حادثه نیست
*****
تا که چشم بگشودم،
خواب من چو صحنه یی آخر فیلم،
قصه یی یکسان داشت:
( پایان )
******
آره او آمده بود
من به خوابم دیدم...
آمد و خاطره شد!!!
