اهدا!
اهدا به دوست عزیز خانم سجیه کامرانی هنرمند محبوب و گوینده شجاع افغانستانی که پژواک صدایش مو را در بدن قطاع الطریقان جهادی ــ طالبی، راست می کند...
چون گل لطیفی و چـــون مـــوج به جــــــوش
ای مظهــــر پاکیـــزگـــــی ای اوج خـــــــروش
فـــــریـــــاد تـــــو آتــــــش بـزنــــد جان عـــدو
خــامــــوش مـــــــشو بـاز بگـــو، بـاز بگــــــــو
دیریـــست که آســمان ز زمیــــن بیگانــه ست
حاکـــم به وطـــن چنـــد ســارقِ دیوانــــه ست
بازیچـــــه ایــــن اراذل اســت طفــــل وطـــــن
از زنـــــده نفـــــس گیـــرند از مــــــرده کفـــــن
آیـــــات بیـــــــارنـــــــد ز ربِ ربـــــانــــــــــــــــی
تفســــیر کنـــــــند بـــه شیـــــــوهء شیــــطانی
نـــه شــــــرم ز تــاریــــــخ نـه تـرســی ز خــــدا
آن دیــــن خـــدا کجــــا و ایــن طایفـــــه کجـــا؟
بــــا نـــــام جهـــــاد حیلـــه یی رنـدانــه زدنـــد
آتـــش به درخـــت و خشـــتِ ایــن خانه زدنــد
بـــر ضـــد روس نــوکــــــر امـــریکـــــــه شدنـد
از خــــون خلــــق مالــــکِ صــد سکـــه شدنـد
سجــــیه تــــو بیـــا زمــــزمـــــه آغـــــاز بکـــن
ایــن بغــــض فـــروخفـــــته ء خلــق باز بکـــن
از یــــاد نــــبرد نـــــام تــــرا مـــــــام وطـــــــن
بــاهــــم بـــه پیــــش بـــسوی اعمـــار چمـــن
