کاش مـــی شـــــد کـــــه ایـــــــکــاش نبود


قلبـــی معشــــوقــه مثــــلِ مـــــــاش نبود



کاش مـــی شــــد که او دلــــی میداشت


دل او چـــــــون تنـــــــــــــور و داش نبود



کاش او هـــم هـــوای مـــا میـــــــداشت


در پـــی صیـــــد چـــــون خفـــــاش نبود



کاش یــک زره گــــک حســـی میداشت


جســــــم بیــــجـــان چـــون رواش نبود



کاش مفــهــــوم درد مــــی دانـــــست


تا ز دستـــش دلـــــــم خـــــــراش نبود



کاش میـشناختـــــــمش اولِ کـــــــــار


این دل و ســــینه قـــاش قـــــاش نبود



کاش وردی زبــــانِ سنگـــــــرِ تــــــــو


ایــــــن همـــه کاش، کاش، کاش نبود