این عاقـــل بیـــــــدل زمانــی دلکــی داشت


در قلـــبِ هـــزاران جـــوان منزلکــی داشت


عشـــق آمـــد و آن دل بیگفـــــند بـــــه پایی


معبـــود آن دل، دلکـــــی قاتلکــــــی داشت

*****


بر یـــاد تـــو بیقــــــرار بــــودن عشــق است


هر لحــظــه ی ِ انتظــار بــــودن عشق است


ای نـــور دو چشـــم نــور خـــود ایـن بـــــدان


در عشــق شهـــید یار بــودن عشـــق است

*****


مــن و دل آمــده ایـــم هــر دو پرستـــاری تــــو


شــب هجــــران نگـــذاریم بـــه دل آزاری تـــــو


روزگاریســت که جنـــون رونق بازار شده است


آمــدیم بــار دگــــر بــــاز بـــه خریـــــداری تـــــو


*****



خوشـــا آنکــــس کــه در عشقــــــت بــــسوزد


بمیــــرد لیــــک از تـــــو چشـــــــــم نـــــــدوزد


خــوشــــا عشقـــی کــه از تـــــــــو مایـــه گیرد


شــــود تسلیــم غــــم ، از جـــا نخـــــــــــــــیزد


*****



به چشمـــانــــت تمــاشــــا می کنـــــــــد دل

ازان خــــود را مــــــــداوا می کنــــــــــــد دل

تــــرا در نیمـــــه شــــب می خواهــــد از من

چه خواهــــش هـــای بی جـــا می کنـــد دل



ما در طلبت ای بت خوش معرفت ، اهل ادبیم


تا اهـــل قــــــــدوم توشــــدیم خوش قدمیم


از زشتی و از خوشی روزگار ننالیــم که چون


با هستی تــو ازین جهــــان بهـــره بهره وریم