قربان گفتـــه هـــای رقیب می کنی مرا
رگبارِ طعنــه هــای عجیب می کنی مرا

احساس عاشقــانه من میسپری بخاک
زهرِ سکـــوتِ مرگ نصیب می کنی مرا

دانم به گـــردِ پــــای عزیــــزت نمیرسم
دیگر چـــرا به صفر ضریب می کنی مرا؟

امـــروز با کنایــــــه بگفتی غلـــو نکـــن
محکــومِ گفته های غریب می کنی مرا

گویـــا در انتــــــظـــار دمِ آخــــــــرِ منی
بیمـــار و بی دوا و طبیــب می کنی مرا

دور میشوی ز بـــاور من گرچـــه با منی
تا مــــرزِ انتــــحار قــــریب می کنی مرا

دل داده گی و ســـاده گی من فدای تو
گر میــــخ بند چوبِ صلیب می کنی مرا

سنگر دعـای خیر تــو دارد به سینه اش
گاه گاه صدا به اسمِ حبیب می کنی مرا