وقتی از عشق سخن میگویی:

پِرِ پرواز قناری میشوی
جلوه یی پاکِ بهاری میشوی
همچو بادِ پر صفاِ صبحگاه،
در رگِ صاعقه جاری میشوی

****
وقتی از عشق سخن میگویی:

سبزه ها میخندند
شاخه ها میلرزند
بوی گندم به فضا می پیچد
غنچه ها میرقصند

****
وقتی از عشق سخن میگویی:

عشق معنای دوباره می شود
سر تا پا نظاره می شود
از پسِ پنجره یی لب هایت
پر ز دنیای ستاره می شود

****

وقتی از عشق سخن میگویی:

واژه ها دفترِ شعر می گردد
سوژه ها مادرِ مهر می گردد
گفته ها غرقِ شقایق می شود
شعر ها جادو و سحِر می گردد

***
وقتی از عشق سخن میگویی:

من به محرابِ کلامِ تو نماز میخوانم
از کتابِ عرشیان راز و نیاز میخوانم
من ترا آی سپیدارِ بلند پایه ی عشق
بهترین مظهرِ دنیای مجاز میخوانم