مروارید در نکباد

دو باره باز خواهم گشت!
دو باره سبز خواهم شد!
دو باره پرنیانِ زندگی گلپوش خواهم کرد،
دو باره با قناری های عاشق،
هر پگاهی،
نغمه ی مستانه خواهم خواند...

دو باره باز خواهم گشت!
دو باره سبز خواهم شد!
دو باره در حریمِ مه رویانِ پری پیکر،
پیامِ عشق خواهم برد.
دو باره با گلِ میخک،
گلاب و سوسن و سنبل
و فانوس های عطر اگین...
فضای خانه را منقوش خواهم کرد.

دو باره باز خواهم گشت!
دو باره سبز خواهم شد!
دو باره کاروان حٌله را سیستان خواهم برد
دو باره از کفِ ساقی،
میِ صد ساله خواهم خورد...
دوباره مست خواهم گشت!
دو باره شعر خواهم گفت!