مروارید در نکباد

... امشب باز هم سرا پا شعرم،
سوژه ها عصيان کرده اند و واژه ها در فرياد اند!
شورش و ناله هاي درد، گوش فلک را کر نموده...
ناگهان ندا مي آيد:
ناکس!
براي کي؟ به کدام آدرس؟!
«اول ببين جاي را بعد بمان پاي را»
واقعا" چه حماقتي!
من که نه «جا» دارم و نه «پا»