من انتهــای قافلــــــه را خـــــــــــواب دیده ام
عکسِ تـــرا به چهـــــره ی مهتــــــاب دیده ام

پـــــرواز مـــن به عالــــــــــم بـالا رسیدنیست
حکــــــمِ زوال به دفتــــــــرِ اربـــــــاب دیده ام

ما را مجــــال وصـــــــل به دنیـــــا نمی دهند
این رشتــــــه را حکایـــــــتِ نایــــــاب دیده ام

هـــر رنگ زنــــــدگی، به نیرنــــــگ تمـــام شد
در رگ رگِ زمانـــــه تـــــــب و تـــــــاب دیده ام

از بس به هیچ و پوچ گذشت لحظــه های عمر
در پوچیــــی هـــــر حادثـــــــه گردآب دیده ام

شــــــادم که زودتــــر بـــــــرسید شامِ ارتحال
مـــن مـــــــرگ را دریچــــــه ای آفتاب دیده ام

سنگـــر از این سفـــــر نهــــــراسد بطور قطع
من قطــــع عمــــــر را میـــــی کمیاب دیده ام