گر قـــدرتِ خــــــدا برســـــــد روزِ دستِ من
ســـازم جهــــان بهـتــــری از سبزه و سمن

  خواهم شکست طلسمِ غم انگیز این جهان
بی پـــرده می کنـــم همـــــه اسرارِ آسمان

بیـــدار می کنـــم همــــه چشمانِ بسته را
جــامِ امیــــد میدهـــم این خلـــقِ خسته را

معـــراج میبـــرم تـــنِ فرســــوده ای زمیـن
نابــود می کنـــم ز جهــان هسته های دین

بیت المقــدســـی کـــــه بزایـــــــد پیامبران
راهـــش نمیدهــــم کـــه شـــــود واردِ زبان

معــدوم می کنم صــد و چـارده هــزار دروغ
میبنــــدم هر چه است در این عرصه بیفروغ

دیـــوار های خشـــم و جهالـــت به هـم زنم
دنیــــای صلح و عشـق و سعادت رقــم زنم

آنجـــا مجـــــالِ رخنــــه نباشد به ذوالفـــقار
نه حاکمـــانِ مستبــــــد و قاتــــــل و جبــــار

نه هیبــتِ سکنــدر و محمــــــودِ بــــت شکن
نـه حیلــــه و دغــــل بـه فرهـــــادِ کوهـــکن

دور می کنــــم ز خـــاک لــــــوای ستمــگری
فرعـــون و مار دوش و صــدا های حیـــدری

چنگـــیز را گـــــذر نــــــدهــــم سـوی کائنات
یا تــرکِ تــــــرکتـــاز رســـــد تا بـــه سومنات

ابــدال زاده یی نکنــــــم تشـــــنه یی قـدرت
تا جــوی خــــون جـــاری بــسازد به پانی پت

در ریـــشه کنم خشــک رگ و ریشهء نازیـزم
در روی زمین کشت نکنــــــم تخمـهِ فاشیزم

آنجــــا بجــــــز از آبِ بقـــــــا هیـــــــچ نباشد
جز همــدلی و عشــــــــق و صفا هیچ نباشد