دل تنــگ شد آیینـــه ز دل تنگیــــی دنیا
نیرنــگ و دروغ است ببین تـا به کجا ها؟

بازیچه شده واژهء عشـق در کـفِ چنـدی
بر یــــار زننــــد تیـغ و بــــه اغـیـار مــــدارا

با دل شکنــی رونـــقِ بــازار کننـــــد تیــز
بر فــرقِ رفاقـــت بزننــــد صخـره یی خارا

آتشکـــده را تیـــز کننــــد تا کــه بسوزنـد
در روی زمین هرچـــه نکـــو بـــود و گـوارا

سالوس و ریا پیـشه کننـد جــای صداقت
رنـــدانه زننـــد خــــاک به هـر دیــدهء بینا

هی کینه بورزنــد جهـان جـــــای صداقت
جمعــی شــده قربانیی این قـــومِ نصـارا

وا کـرده دوکان جامــه سپیــدانِ سیه دل
از تـن بکشـند کرتــــن و شلـــوارِ خـــدا را

تکفیــر کننــد نــــای نی و نغمــــهء بلبــل
آتــــش بزننــــد بر چمـــن و لالــهء صحــرا

" بابا" و " انــا" پر شــده در گــوشِ خلایق
از فتنـهء آن قـــوم شــــده شورشی بر پا

آسایــش از این خــاک سفــر کـرد زمانی:
تا اســـمِ جهــادی شــده ز انگـــریــز مهیا

گر شور و شعــور توشــهء اذهــان نگـردد
هرگــــز نبرد اسم مـن و تـــــو کسی فردا

پیــــروزی مـــا در گـــرو وحـــدتِ این خلـق
تک، تک نشــود چــــاره اگــر ما نشویم مـا

این حـــرف اگــــر جور نیآمــد به طبــــعِ تو
سنگـــر بــــرود راه خـودش  یکـه و تنهـــــا