امــروز باز بــــــاغِ دلـــم را قـــــدم زدی
دیـــدِ دگـــر به واژه ی فـــــردا رقم زدی

بوی بهـــار هدیـــه نمودی به لحظــه ها
به، به کـه فــرض و سنتِ دنیــا بهم زدی

زیباتر از تمـــامِ غـــــزل هــای مـن شدی
آتش بجـــانِ دفتـــــر و شعــر و قلم زدی

آبی تــر از حضـور خـــدا و صفـای عشق
خطِ سیـاه به عرصه ی جور و ستم زدی

لبخنــــد دوبــاره ره گشـــود در رگِ زمان
وقتی که دسـتِ رد به رخسـارِ غـم زدی

عمـرت همیشه سبـــز عزیزِ دل و نفس
برگشتی و زعشق چه جانانـــه دم زدی

روح و روانِ سنگــر خــــود شاد کرده ای
بر چشمِ عاشقــت ز سرِ شـوق نم زدی