مروارید در نکباد

مرا در بارگاه چشم زیبایت پناهی ده مریض درد هجرانم بیک لبخند شفاهی ده نشسته سر به زانویم ز چشمم خون می بارد اگر نا قابل وصلم فقط نیمی نگاهی ده قسم بر نام زیبایت که من هردم به یاد تو چو یوسف غرق در چاهم نجات از قعر چاهی ده به یاد تو یگانه نرگس باغ گل رویا به چار راه جنون بندم نشان آخر تو راهی ده بیا بنشین به قلب ما نمی یابی چنین گوهر وگر این دشت سوزان است تواش بذر گیاهی ده صدایت می کند سنگر به هر کوه و به هر برزن قبول لطف خالق ساز بیا آخر گواهی ده