ما از جفـــای دیــــن ز ایمــــان رمیده یم
از بهـــرِ حفـــــظِ جـان ز جانان بریده یم

آنقـــدر خلیده خــارِ دروغ بر دمـــــــاغِ ما
کز بـــاغ و راغ گذشتـه و زندان گزیده یم

از کوچــه های شهـــر هــوا را ربـوده اند
دنبــالِ یک نفــــس به بیابان رسیده یم

دیــوان برای سرقــتِ گُل فتنه می کنند
با بالِ خسته جانــبِ تــوفـــــان پریده یم

نکبــــاد کـــــرده تیـــره فضـــــای زمانه را
در زیرِ کــوچِ بـــرفِ زمستــان خمیده یم

دریـــا به ما ز قطـــره ی آبــــش نمیدهد
با آنکه زهرِ خشکه ی دوران چشیده یم

داروی خــود ز سادگی بر غیــــر داده یم
درد و الـــم ز دســـتِ رقیبـــان قپیده یم

مـاران آستین به "سنگــر" زدنــــد نیش
آنچه ز دوست دیـده ز شیطان ندیده یم
نگاره: ‏ما از جفـــای دیــــن ز ایمــــان رمیده یم از بهـــرِ حفـــــظِ جـان ز جانان بریده یم آنقـــدر خلیده خــارِ دروغ بر دمـــــــاغِ ما کز بـــاغ و راغ گذشتـه و زندان گزیده یم از کوچــه های شهـــر هــوا را ربـوده اند دنبــالِ یک نفــــس به بیابان رسیده یم دیــوان برای سرقــتِ گُل فتنه می کنند با بالِ خسته جانــبِ تــوفـــــان پریده یم نکبــــاد کـــــرده تیـــره فضـــــای زمانه را در زیرِ کــوچِ بـــرفِ زمستــان خمیده یم دریـــا به ما ز قطـــره ی آبــــش نمیدهد با آنکه زهرِ خشکه ی دوران چشیده یم داروی خــود ز سادگی بر غیــــر داده یم درد و الـــم ز دســـتِ رقیبـــان قپیده یم ماران آستین به