مروارید در نکباد

باز هــم رنجــــه بفـــرما قدمــــت منزلِ ما
بنـــدِ گیسو بگشا خنــــده بزن مشکلِ ما

جامِ می ریـــز ز لــب بر لـبِ خشکیده مـن
 پُر ثمر کُـن ز حضــورت لحظــه ی باطلِ ما

خونِ دل بود هرآنچه که رساند دستِ قضا
 تو بخشکان بیــا چشمــه ی بی حاصل ما

 هر کسی خار زد و رفت پیی گُلشنِ خود
 نگــــذار خـــــارِ دگــــر باز خِلـــــد در دلِ ما

 نیست جایگاه ی تو درخانه بی مهرِ رقیب
 ترســـم او رخنـــه کنــــذ باز شود حایلِ ما

 منی یکـــدانــــه کجا؟ لشکرِ بیگانه کجــا؟
 نبـر از یــــاد دمــــی مرتبـــــه ی فاضـلِ ما

 قصدِ کشتن داری، دستِ خـودت دار بـزن
 دسـتِ نامـــردی هر خــــس نساز قاتلِ ما

 هرکس هرکس شــود بپای "سنگر" نرسد
 چونکـــه کس را نسرشتنــد ز آب و گِـلِ ما