مروارید در نکباد

من:

همچون گلی در برگهای کتاب می خُشکم!

وقتی:

آدم ها واژه ها را می خورند؛

وقتی:

مفاهیم از سوژه ها میگریزند؛

وقتی: روی سپید کاغذ را جعل و جهل سیاه می کند

وقتی:

تاریخ بازیچه می شود؛

وقتی:دین متاعِ پرفروش بازار است؛

وقتی:

پتیاره ها مادر بزرگ مقدس می شوند؛

وقتی:

خود فروشان"مغز متفکر" و دزدان "قهرمان" می گردند؛

وقتی: قلم گریه می کند؛

وقتی: کاغذ عزا دار است...

من:

همچون گلی در برگهای کتاب می خشکم!