درود به بانو پگاهی عزیز! بپاس خدمات خستگی ناپذیر شان برای میهن و انسان
باغ را چشمانِ شعرِ تو تفسیر می کند!
ای آیه های طهارت عشق
بگذار شگفتن ها...
ترانه شود.
بگذار نسیم پگاهی:
عطر ترا به غنچه ها تقسیم کنند
بگذار قناری ها:
فقط نام ترا زمزمه کنند...
بگذار همای سعادت :
بالی بسوی ویرانه ها بگشاید...
ای سرودِ سبزِ باغِ امید!
ای فرهیخته شاعرِ انسانِ زمان!

+ نوشته شده در جمعه دهم مهر ۱۳۹۴ ساعت 19:8 توسط نور سنگر
|