تا تو بودی
تـا تــو بــــودی انـــــار می خندید
در زمســــتان بهـــــار می خندید
ســــال هـــــای امیـــــدواری من
صبــــر بـــر انتـــــــظار می خندید
پیشِ عکست ز شب تا به سحـر
ایـــــن دلِ بیــقـــــرار می خنـدید
روز عُشـــــــاق یا تـولــــــدِ مـــان
مٌـی و جـــام بــار بـار می خندید
هــر پــــگاه ی کنـــــارِ رودِ خیــال
بیـــد و تــــاک و چنـار می خندید
شب صـــدای تـــرا به بستـرِ من
نفــسِ پُــر شمــــــار می خندید
چشــمِ خوابــم بیـــادِ خاطره ها
شبنــــمِ سبــــزه زار می خندید
زدی با تیـــــغ خنـــــده هایــم را
نمــــک و نـــوکِ خـار می خندید
بر سرِ خنـــــده های دیــــروز ام
دیـــدم ایــن شـامِ تار می خندید
کاش میخواستــی به آخـــر عمر
"سنگــــر" داغــــــدار می خندید

+ نوشته شده در دوشنبه پنجم بهمن ۱۳۹۴ ساعت 10:30 توسط نور سنگر
|