دنیــــا به شتاب، پای وطن لنگ شده
مردم به عذاب، قلبِ خدا سنگ شده
آبــروی کسان فتاده در دستِ خسان
ایـــوای وطنم! دلــــم برایت تنگ شده

***
از شــرِ جهاد بی سر و سامانه شدیم
آواره و بی وقــــار و بی خانـــــه شدیم
آتش زده در کشور ما دشمن و دوست
ما شمــع شدیم، عاشقِ پروانه شدیم

***
کابل دو باره خــون گریست، انتحـار شد
در خانــه های کاه گلی اش انفجـار شد
در شاه شهید شهیــد گشته کـــودکـان
افشارِ ما هدیـــره ی بیــــرون شمار شد

***
لعنــت به صــدای "تـــو" و "مـن" گفتنِ ما
در پُشــتِ زبــان و قـــوم و دیــــن رفتنِ ما
این "تو" و"من" است آتشی در جانِ وطن
چون "ما" نشدیم شــاد شـده دشمنِ ما

 
 
عکس ‏نور سنگر‏