ابر سیـــه چهـــرهء خورشـــید، پوشیـــد!

صبحـــدم دم ز همـــدم نزنـــد.

زورقٍ ایــــده بـه سـاحــــل نرســـد،

پـای در گٍـــل مسافـــر شـــده اســــت!

تیشـــه هــا در پــی قتــلٍ ریشـــــه،

تـاک انگـــور نـــدهـــــد.

فصـــل کـــوچ اســت و سفــــــر،

قطب نمـــا سیــــر خــودش گــــم کــــرده!

وهـــم از تـــوهــــم و تـردیــد، پــدیـــــد.

شــایـــد او بــرگــــــردد،

تــا بــه پــــایـــان ببـــــرد آغـــــــــــــازش!!!