رفتیـــم و ز تـــن جامـــه تقـــوا بـدریـــــدیــــم

از زاهـــد خـــود بیـــــن کلامــــی نشــنیدیـم

دیــدیم که در مدرســه عشق خبـری نیست
با ســیم تنی بســـتر عشـــرت بگشـــودیــم

با...زدیــــــم درب درٍ غمــــــــــــــــزده گان را
با دخـــــــتر رز تــــــا به ثـــــریا بـرسیــــدیــم

...بــــــه هــــرچــه سخــــنٍ مهــر و وفـا بود
بی بـــال و پـــر از شـــاخــهء الفت بپریدیـــم

دیگـــــر نبــود سنگـــــــر پـــــــارینه پــدیـــدار
پیـــونـــد خــود از شاخـــــهء امیــد ببریدیـــم